สรุปทริปลุยป่า ตื่นมาก็เข็น ลงมาก็จูง ไม่ไหวก็ทอดผ้าป่าช่วยกัน(วินซ์) กับเส้นทางลุยป่ารอยต่อเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน 20-27 พ.ย. 56

[เอส-เมอร์ริด้า]

ทางเริ่มขึ้นเขาไปเรื่อยๆ ความชันก็เพิ่มไปเรื่อยๆ บางทีก็พยายามปั่นให้ได้ แต่ก็ไปได้ไม่เท่าไรก็ลงเข็นอีกล่ะ ก็ไม่คิดมากปั่นไม่ได้ ก็เข็นซะหมดเรือ่ง ปลอดภัยดีด้วย ไม่ล้มค่อยๆ ไปกันมีไฟมืดก็ไม่เป็นไร จุดหมายมีแล้วว่าจุดไหนแน่นอน

[patshoo]

พวกเราเจอกลุ่มแรกออกจากลำห้วย เตรียมปั่นต่อเข้าเวียงแหง บอกว่าคอยนานมากไม่เห็นมากัน ลำห้วยนี้น้ำใสมากน่าเล่น แต่เวลาเราไม่มีแล้ว ใกล้เที่ยงตามที่นัดกันไว้ที่วัดกองลม ทำให้ต้องรีบไปต่อ เส้นทางขึ้นไปอีกหน่อยลงมาก็พ้นแนวป่า เจอทุ่งนาเต็มพื้นที่เลย กำลังเหลืองอร่ามของหมู่บ้านห้วยหญ้าไทร

จะเห็นว่าน้ำน่าเล่นมาก ขออนุญาติบอกด้วยภาพ

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่อู๋โพสต์ได้น่าเล่นมากๆ เลย ต้องกลับไปล้างตาอีกรอบแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

อารมณ์ถ่ายภาพเรามีตลอด จอดพักทานน้ำกันซักหน่อย แล้วก็เห็นการจอดรถเป็นแถวพิงริมรั้ว เลยจัดภาพหมู่ซักรูปก่อน ทริปเริ่มความโหดดิบของเส้นทางที่เข้มขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่พ้นจากวัดกองลมขึ้นมาแล้ว ยิ่งเจอบางช่วงต้องมีการช่วยวินซ์กันเลย การฝืนปั่นคงไม่ช่วยอะไรเพราะเปลืองแรงอย่างมากๆ ผมไม่คิดอัดขึ้นเพราะสัมภาระที่หนัก เพิ่มแรงต้านเข้าไปอีก ใช้เข่ามากยิ่งขึ้นอาจจะเจ็บขึ้นได้ แต่การเข็นก็เมื่อยล้าได้เช่นกัน เราก็ต้องหาวิธีให้ล้าน้อยที่สุด

[เอส-เมอร์ริด้า]

ล้อหมุนไป ไม่ว่าจะปั่นหรือเข็น ระยะทางก็ใกล้สู่เป้าหมาย ผมไม่รู้อีกกี่โลจะถึงสามแยกจุดพักของหน่วยต้นน้ำสันปาย ระยะทางที่เคยวัดจากกูเกิลวัดไว้ 10.8 กม. แต่ถ้าวัดจากวัดกองลมคาดว่าน้อยกว่านั้น เส้นทางก็เพิ่มความยากทุกระยะทางที่ผ่านไป มองออกไปยังช่องเขาผ่านพุ่มไม้ก็เห็นว่าสูงขึ้นเรื่อยๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

เจอเนินทดสอบวัดใจ ผมยังแรงดีถ้าเป็นการเข็นก็ไหว ผมเลยเข็นแซงทุกๆ คนมาก่อน ลักษณะการดันเข็นนี่ บอกเลยว่าเนินนี้ไม่ธรรมดา ปั่นได้ก็ถือว่าเยี่ยม ดูเหมือนพี่ซาฯ จะฝืนปั่นขึ้นมาแต่ก็ไม่รอด ลงไปช่วยดันกันขึ้นมาทีละคน ทั้งพี่อุ้ย และพี่อู๋ เนินนี้แม้แต่เข็นยังไม่ขึ้นเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

ทางไหลลงมาจากด้านตรงข้ามก่อนจะดันขึ้นเนินชันจุดที่ยืนตรงนี้

[เอส-เมอร์ริด้า]

กำลังใจมีให้กันเสมอ เข็นไปด้วยกัน พูดคุยถึงทริปโหดดิบนี้ ไม่ได้ชวนมานะ พี่ตัดสินใจมาเอง เป็นวลีที่หยอกระหว่างพี่อุ้ย กับพี่ซาฯ ตลอดเส้นทางที่เรียกเสียงฮาได้ทุกเมื่อ

[เอส-เมอร์ริด้า]

.........จุดพักกลางเนินอีกครั้ง เวลาใกล้ค่ำแล้ว เดาไม่ได้ว่าเหลือระยะทางเท่าไร ไมล์ไม่มี ช่วงที่ผ่านมาพอให้เราได้ปั่นขึ้นๆ ลงๆ ส่งกันมาได้ดี

[เอส-เมอร์ริด้า]

........มองไปยังทางข้างหน้าผ่านโค้งอ้อมเขาไปอีก

[direkezy]

ล้างตาอีกเมื่อไหร่ ขอไปด้วยนะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

..........ผ่านจุดไหนที่มองผ่านช่องเขา เป็นจอดแวะถ่ายรูปกัน แม้แสงใกล้จะหมดแล้วก็ตาม

[เอส-เมอร์ริด้า]

ล้างตาอีกเมื่อไหร่ ขอไปด้วยนะครับ

ต้องถามพี่ซาฯ ครับ เห็นว่าอยากย้อนรอยอีกรอบ

[เอส-เมอร์ริด้า]

........จวน 5 โมงเย็น อากาศเริ่มเย็นลง จูงจักรยานแทนการปั่นบ้างเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อ เตรียมไฟหน้าให้พร้อม

[เอส-เมอร์ริด้า]

.....ปั่นไป เข็นไป คุยกันไป พ้นแนวป่ามาเจอเส้นทางข้างหน้า ร้องตะโกนว่า เฮ้ย...นี่มันใช่ทางถนนรึป่าวว่ะเนี่ย
มองหาไลท์ที่จะปั่นขึ้นไปได้ไม่มีให้เห็น และก็ชันขนาดนี้ มองหน้าพี่อู๋บอกว่าเตรียมเข็นขึ้นไปเลยดีกว่า ผมก็รอคิดดู
ก่อนว่าจะเข็นแบบไหน ไม่ให้เหนื่อย นึกถึงสเต็ปแบบค่อยๆ ก้าว จับแฮนด์แนบอก ช่วยได้