สรุปทริปลุยป่า ตื่นมาก็เข็น ลงมาก็จูง ไม่ไหวก็ทอดผ้าป่าช่วยกัน(วินซ์) กับเส้นทางลุยป่ารอยต่อเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน 20-27 พ.ย. 56

[เอส-เมอร์ริด้า]

คำบรรยาย-แนวตั้งอีกใบ พยายามเลือกมุมเจาะ ทริปนี้ไม่ได้ใช้เลนส์ซูม 55-200 และก็ส่งกลับบ้านแล้วที่เวียงแหง

[เอส-เมอร์ริด้า]

รีบเร่งเข้าตัวอำเภอปางมะผ้า
..............ผมบอกพี่ซาฯ ว่าประธานปิงโทรมาบอกว่าให้รีบๆ หน่อย หารถเหมาแล้วรีบขึ้นไปจุดนัดที่ห้วยน้ำดัง
ทำตามคำสั่งเฮียปิงให้พี่ซาฯ รับทราบ แล้วผมก็เป็นหัวลากรีบนำพี่ซาฯ เข้าสู่ปางมะผ้าทันที จุดที่เราจอดนั้นยัง
ไม่ถึงปางมะผ้า ต้องปั่นไปอีกร่วม 6 โล ทางก็มีขึ้นเนินบ้างนะ ทำความเร็วอย่างที่คิดไม่ได้หรอก ก็เลยปั่นไป
เรื่อยๆ ก่อน ทันพี่อู๋ที่จอดซื้อไก่ย่าง ข้าวเหนียวไว้ทานมื้อเที่ยงกัน
..............ผมปั่นมาเจอเจ้าถิ่นประกบข้าง เป็นเด็กดูการปั่นก็เหมือนเด็กทั่วไป แต่น่าจะมีอาการออทิสติกบ้างพูด
จาตลก ผมเลยสอบถามว่ามีรถเหมาจุดไหนได้บ้างพาไปหน่อยซิ แต่เหมือนอยากจะมาประชันปั่นขึ้นเนินแข่งกับ
ผมซะงั้น เลยจัดอัดเนินแข่งกัน และไหลลงเนินลงมาถึงตลาดปางมะผ้าแล้ว ผมก็เข้าไปสอบถามที่วินมอร์ไซต์
ร้านซ่อมรถ ก็บอกให้ไปถามร้านอาหารข้างๆ ดู ก็เหมือนไม่ได้รับคำตอบกลับมา
..............ดังด้นตระเวนหาต่อไป ในตลาดสดบอกว่ามีร้านขายน้ำ มีรถกะบะบริการ พี่ซาฯ เลยเข้าไปเจรจาต่อรอง
ได้คำตอบกลับมาว่าได้ครับ ราคา 1500 บาทให้ไปส่งถึงห้วยน้ำดัง บอกว่าขึ้นไปจากปากทางอีก 6 โล เป็นอันตก
ลงครับ ยินดีด้วยรอเจ้าของกลับมาก่อน พอมีเวลาไปทานมื้อเที่ยงทัน
.............ร้านอาหารเป็นร้านข้าวแกง จำร้านนี้ได้เมื่อทริปวงกลมก็มาทานร้านนี้ ตอนนั้นทำกล้องโอลิมปัสพังไป
ลงมาถึงจอภาพแตก แต่ก็ถ่ายภาพได้ สั่งอาหารราดแกงผัดแกงหัวปลี ดันทานแค่จานเดียวทำให้โหยช่วงปั่นตอน
เย็นเกือบไปเลยด ผมว่าร้านนี้อาหารน่าทานอร่อยน่าจะทุกอย่าง พี่อู๋เล่นสองจานเลย และพี่ซาฯ ก็เลี้ยงเด็กน้อยที่
ปั่นจักรยานมาส่งเป็นเพื่อนด้วย


คำบรรยาย-มองย้อนหลัง เห็นเส้นสายถนนโค้งรูป S ที่น่าสนใจ มีมิติ การวัดแสงผมใช้เฉลี่ยทั้งภาพตลอดเลย กะเอาตามแสงพอดี

[เอส-เมอร์ริด้า]

ผูกมัดจักรยานขึ้นกระบะ
..........เหตุการณ์นี้น่าจะเป็นบทเรียนทีเดียวในการหารถ บางทีเราเองอาจจะทำผิดพลาดไปแล้วด้วยโดยไม่ระวัง
ตัว และเป็นเหตุให้เสียเครดิตกับชาวจักรยานทัวร์ริ่งในภาพลบได้ ในการแพ็คที่เคยทำกันกับการบรรทุกกระบะ
ซึ่งคันไม่ใหญ่ เราเตรียมรถที่จะนำขึ้นไว้ 4 คันเป็นของผม พี่ซาฯ พี่อู๋ และพี่ชัย ซึ่งขอปั่นไปเรื่อยๆ ขึ้นจากปาย
ไปห้วยน้ำดัง เห็นรถก็จะโบกให้ขึ้นรถไปด้วยกันตรงจุดไหนก็แล้วแต่
...........การจัดโดยเอาตะเกียบหน้าพาดกับหลังกระบะและมีเพียงกล่องกระดาษรองรับ เราไม่ได้ผูกยึกกล่องกระดาษ
หรือหาอะไรมามัดให้แน่นพาดหลวมๆ แล้วก็ผูกตัวเฟรมจักรยานไว้ด้วยกันกับตัวรถแต่เมื่อรถวิ่งเส้นทางขึ้นเขาโค้ง
ไปมาอย่างมาก ทำให้ตัวรถจักรยานเคลื่อนที่ตลอดทำให้ตระเกียบหน้าครูดไปกับฝาปิดท้ายกระบะเมื่อไปถึงห้วย
น้ำดังเห็นเป็นรอยยาวเกือบ 10 เซน 2 แห่ง เราเสียใจอย่างมากแต่เราประเมินค่าไม่เป็น และสอบถามว่ามีประกัน
ชั้น 1 เลยให้เพิ่มอีก 500 บาท รวมเป็น 2300 บาทในการขนส่งจักรยานมาให้เรา คิดว่าน้อยเกินไปก็ขอโทษด้วย
นะครับ เห็นสีหน้าเจ้าของรถไม่พอใจก็ไม่รู้จะบอกพี่เค้าอย่างไร เค้าบอกไม่น่ามารับพวกเราเลย เศร้าจัง....

[เอส-เมอร์ริด้า]

คำบรรยาย - เรามาถึงปางมะผ้า ผ่านร้านค้าเพื่อสอบถามเรื่องเหมารถ หายากอยู่พอควร มาถึงร้านค้าขายน้ำ และอาหารแนะนำให้สอบถามร้าน
ข้างๆ จึงให้พี่ซาฯ เจรจา จัดการผูกมัดจักรยานให้เรียบร้อย

[เอส-เมอร์ริด้า]

คำบรรยาย - เต๊ท่ากันใหญ่ พร้อมแล้วสำหรับตัวช่วยวันนี้ ทานข้าวเสร็จ พวกเราก็จัดของ ผมก็ซื้อน้ำกัน 6 ขวดใหญ่กันก่อน
ไม่ต้องไปรอซื้อที่ อ.ปาย เดี๋ยวจะไม่ทันนัด

[เอส-เมอร์ริด้า]

คำบรรยาย - มันไม่ใช่แบบนี้นะ อ้ายซาฯ ไม่เคยต้องใช้ตัวช่วย มันไม่ใช่ ๆๆๆๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

เกือบปล่อยให้น้ำตาลต่ำ
• นั่งรถจากปางมะผ้า
........ช่วงที่นั่งรถขึ้นสู่ห้วยน้ำดัง ผมทานข้าวมาน้อยไป ดีนะที่ร้านค้าจัดการซื้อของเตรียมไว้ ซื้อถ่านอัลคาไลท์ 2 ก้อนสำหรับใส่ไฟหน้า น่าจะมีไนท์ทริป และซือ้เสบียงน้ำผลไม้ ได้ใช้ทันกาลเมื่อรู้สึกหวิวๆ อย่างทันทีทันใด มาครั้งนี้ผมเตรียมตัวเรื่องนี้มาอย่างดี พกแผ่นตรวจน้ำตาลมากล่องใหญ่ 2 กล่องพกติดตัวไว้ ตรวจเช็คทุกๆ 2-3 ชม. ขณะปั่นจักรยานเพื่อไม่ให้น้ำตาลมากหรือน้อยเกินไป
........เมื่อรถมาส่งถึงจุดนัดข้างบนลานกางเต็นท์ คนขับขนาดอยู่ปางมะผ้า แต่ไม่เคยขึ้นมาถึงห้วยน้ำดัง ต้องคอยบอกให้เลี้ยวซ้ายมาทางลานกางเต็นท์ ข้างบนดูค่อนข้างหนาวมาก มีเมฆฝนปกคลุมไปทั่วบริเวณ หลายคนมาคอยนานแล้ว กลุ่มเรามาท้ายสุดก็ครบทั้ง 11 คน กลายเป็นเสือ 11 ตนที่จะปล่อยสู่ป่าแล้วนะเนี่ย ใจยังไม่พร้อมลุยเลยสำหรับผม ของยังจัดไม่ลงตัวแต่ก็พร้อมที่จะลุย

[เอส-เมอร์ริด้า]

ร่วมต้อนรับที่จุดนัดพบห้วยน้ำดัง
.........
รถมาถึงจอดเทียบลานมาถึงทางขึ้น ช่วงก่อนถึงทางแคบและชันมากพี่คนขับยังเหมือนไม่คล่องนั่งไปเสียวไปเหมือนกันแต่ก็ประคองรถได้ เมื่อลงจากรถก็มีการทักทาย พูดคุย หยอกล้อ ทักทาย โดยเฉพาะพี่อุ้ย อุยะอิยะ ขนมาเพียบ ทั้งลุงก้อง ลุงจ่าก็เข้ามาช่วยขนกระเป๋า จักรยานลงจากรถ ผมจัดของไม่ถูกอาการน้ำตาลต่ำยังคงอยู่ อาจารย์โกก็เข้ามาทักทาย กล่าวสวัสดีกันครบทุกๆ ท่านพร้อมกัน
ณ จุดนี้คือจุดเริ่มต้นทริปลุยป่าดิบโหดแล้วรึเนี่ย ความพร้อมของใจผมยังกล้าๆ กลัวๆ กับเส้นทางที่ไม่อาจจะรู้ได้ว่าเป็นอย่างไร ปั่นไม่ค่อยถนัดด้วยซิ เจอทางยากๆ ก็ปั่นช้า กลัวล้มไม่กล้าลงทางชันมากๆ และถนนขรุขระ ก็ต้องใจดีสู้เสือเข้าไว้ให้มากที่สุด

คำบรรยาย - ตั้งกล้องถ่ายรูปหมู่ก่อนออกเดินทาง ใช้แมนนวลโฟกัสล็อกไว้ก่อน แต่กำหนดความยาวน้อยไปเก็บไม่หมด

[ซาเล้งสีแดง]

คำบรรยาย - มันไม่ใช่แบบนี้นะ อ้ายซาฯ ไม่เคยต้องใช้ตัวช่วย มันไม่ใช่ ๆๆๆๆ

ผมเห็นแล้วครับ ว่าสาเหตุรอย ครูด มาจากรถคันไหน คันที่ปลดเร็วดุมหน้า แนบผิวกระบะไง ฮ่าๆๆ

[เสือหงอย]

ภาพสวยๆทั้งนั้น คราวหน้าขอไปด้วย คราวนี้ไม่พร้อมจร้า

[เอส-เมอร์ริด้า]

จับจ้องจุดเริ่มต้นของการเดินทาง

เมื่อล้อหมุนออกมาจากห้วยน้ำดัง ใจนึกถึงว่าไม่ควรมองไปทางด้านหลัง ต้องเดินหน้าอย่างเดียวแล้ว เส้นทางข้างหน้าคือเป้าหมายที่เราจะต้องเผชิญ
กลับรถเลี้ยวมาเพียงไม่กี่เมตร เส้นทางก็เปลี่ยนทันทีแบบไม่ให้ตั้งตัว ก้อนหิน กรวด ทราย และร่องน้ำ ต้อนรับเราตลอดเส้นทาง การประคองรถผมยังจะดูลำบาก
ปรับตัวให้เข้ากับสภาพเส้นทางยังไม่ดี เพื่อนๆ ก็ปั่นนำหน้าไปหลายๆ คน แล้วเหมือนตัวเองเริ่มอยู่รั้งท้าย แต่นาทีแรกๆ เลย ขนาดพี่อุ้ยก็ยังคล่องแคล้ว ว่องไว
กว่าผมมาก พี่ซาฯ ก็นำลิบลิ่ว เหลือให้เราได้เกาะท้ายไปด้วยกันได้บ้าง

เส้นทางยังไม่ยากในเรื่องความชันที่ต้อนรับคณะทัวร์ริ่ง จึงยังปั่นได้ไม่เป็นปัญหา ลัดเลาะไปทางไหล่เขา จนมาถึงทางแยก เห็นมีการคอยสอบถามเส้น
ทางกันอยู่ ผมจำได้แม่นเพราะศึกษามาจากแผนที่ Map.Longdo.com มาพอสมควรว่าให้ตรงไป ไม่ต้องเลี้ยวขวาซึ่งจะขึ้นเขา แต่เส้นทางจะไปบรรจบกันเองอีกที
ซึ่งข้างบนเป็นหน่วยจัดการต้นน้ำแม่สลา ผมก็บอกคณะว่าให้ตรงไปเลย ก็เลยนำหัวขบวนออกมาก่อน

เส้นทางอ้อมไปหลังเขา แต่ก็เจอทางขึ้นชันแรกก่อน ผมก็ยังจัดระบบไม่ได้ดีพอ ซักพักก็จอดลงเขา ซึ่งดูแล้วก็มีพี่อู๋ เข็นมาด้วยกัน พี่อุ้ย และพี่ซาฯ คนอื่นๆ
ก็พยายามปั่นแซงขึ้นไปเรื่อยๆ จะลองพยายามปั่นต่อไปก็ไม่ได้ เพราะข้างทางก็ขรุขระ จึงต้องเข็นไปก่อนช่วงนี้

[เอส-เมอร์ริด้า]

เนินนี้เข็นยาวๆ เลย แต่พี่ซาฯ ทำได้ปั่นขึ้นไปถึงจุดยอดเนิน

เส้นทางเหมือนเริ่มยากขึ้นทุกที พี่นิวโซ่ขาดก่อนใคร เปลี่ยนเกียร์ไม่ทัน ทางชันขึ้นทันที และเริ่มเป็นร่องใหญ่ มีเพียงทางแคบให้ไต่เนินเท่านั้นเอง ผมก็เห็น
แล้วว่าไปไม่รอดแน่ๆ จอดเข็นเป็นรอบที่สอง ดันขึ้นเนินสุดๆ หลายๆ คนเริ่มไม่คิดปั่นแล้ว จอดเข็นกันหมด มีเพียงพี่ซาฯ ฝืนพยายามปั่นไปได้ การทรงตัวดีเยี่ยม เพราะ
เส้นทางแคบมาก ต้องไต่เป็นหลังเนินหลังเต่าซึ่งดูจะลื่น และมีรอยน้ำฝนเปียก

ช่วงนี้ยังมีเพื่อนช่วยกันเข็นกันต่อไป พี่ซาฯ และทีมลุงก้องไปเชียร์บนยอดเนิน ดักถ่ายรูปให้ทุกๆ คน ผมก็เข็นดันเนินไปก่อนใครเหมือนกัน และเมื่อมองย้อน
กลับไปทุกๆ คนก็ทะยอยเข็นกันมา

[เอส-เมอร์ริด้า]

คำบรรยาย - เนินแรกของดอยช้าง ขนาดไม่ได้ขึ้นยอดดอยช้าง เส้นทางก็ชันขึ้นไปหักไป 2-3 โค้ง
ถึงที่พักบนยอดเนิน ต้องล้มจักรยานนอนลง อัดดันเนินนี้รู้เลยว่าของที่แบกมาเผื่อนี่อยากจะโยนทิ้งซะเหลือเกิน

[เอส-เมอร์ริด้า]

[เอส-เมอร์ริด้า]

มุมเปิดจุดแรก จอดถ่ายรูป

พวกเราปั่นกันมาต่อไป ผมจอดพักตรวจระดับน้ำตาลอีกรอบ น้ำตาลไม่เกิน 200 มก. เยี่ยมมากเลย และได้อมลูกอมไปด้วย เนินต่อไปได้ลุ้นอีกแล้วว่าจะ
เข็นหรือเปล่า เพราะทางแคบ แบ่งเป็นสองเลนส์ ขนานกันไป ผมก็ถอยกลับมาใหม่อีกรอบ ทีนี้ก็ดันขึ้นเนินปั่นไปได้ ต้องใช้สมาธิให้นิ่งที่สุด ควบคุมรถไม่ให้ออกนอก
ไลท์ที่แคบ และลื่นมาก กลัวล้มจริงๆ ใช้รอบขาที่เร็วขึ้นในการคอนโทรลรถให้ตรง แต่ก็ต้องใช้แรงมากยิ่งขึ้น
กลุ่มหน้าจอดถ่ายรูปกันแล้ว ผมมองไปก็เห็นมุมเปิด จอดทันทีเหมือนกัน เป็นโขดชะง่อนหินยื่นออกไปด้านหน้า หลายคนจอดถ่ายรูปกันหมดจุดนี้ สายหมอก
พัดผ่านไป ด้านหน้าก็เป็นแนวเขาแม่มาลัย ตรงข้ามกับห้วยน้ำดังคู่ขนานกันไป