ท่องไปในไพรพฤกษ์กับเสือขุนหาญ ภาค 2 (แม่สอด-แม่ต้าน-ดอยเปเปอร์-แม่ตื่น)

[khunhan]

คืนนั้น เราตั้งใจดูฝนดาวตก แต่หลับสนิทรวดเดียว ตื่นขึ้นได้ยินเสียงเคารพธงชาติพอดี นึกว่าหูฝาด

เฮ้อ!! หลับยาวเลย


ที่พักราคาถูก เจ้าของน่ารัก แต่ความสะอาดไม่ผ่าน น่าจะขาดคนดูแล



เมืองแม่ต้าน (ท่าสองยาง) สะอาด แลดูสงบดี



เราชอบบ้านไม้สักลักษณะเรียบ ๆ แบบนี้จัง



ที่ฝั่งเมย



ผู้คนทั้งสองฝั่งต่างข้ามไปมาหาสู่กัน เหมือนผู้คนที่ด่านซ้าย ห่างกันแค่สายน้ำขวางกั้น

[เสือหงอย]

ตามดู เส้นนี้ดูเหมือนจะเคยปั่นกับป้านี่หว่า ไม่มันใจ

[ตี๋ ศรีสะเกษ]

[ลุงก้อง]

เขาว่าสาวแม่ต้าน งาไซ อิอิลุงยังจดจำครั้งที่เคยผ่าน

[khunhan]

ตามดู เส้นนี้ดูเหมือนจะเคยปั่นกับป้านี่หว่า ไม่มันใจ

เราเคยปั่นผ่านมาถึงท่าสองยาง 3 ทุ่ม เข้าที่พัก รุ่งเช้าเราปั่นต่อไปสบเมย แม่สะเรียง เมื่อหลายปีก่อน ครั้งนั้น เราไม่ได้เห็นเมืองแม่ต้านซักนิดเลยค่ะพี่เสือหงอย

ขอบคุณเฮียตี๋ค่ะ

เขาว่าสาวแม่ต้าน งาไซ อิอิลุงยังจดจำครั้งที่เคยผ่าน

ย่านนี้ ลุงก้องกวาดผ่านมาหมดแล้วแน่เลย

[khunhan]

แม้ว่าจะศึกษาเส้นทางก่อนมาแล้วก็ตาม ยังไงก็ต้องสอบถามคนพื้นที่เพื่อความชัดเจน



เราชอบความมีน้ำใจของพี่ท่านนี้จัง บอกผมเคยได้ยินชื่อ แต่ผมไม่เคยไป และไม่รู้ว่าจะไปยังไง เดี๋ยวผมถามพรรคพวกที่เคยไปให้ ว่าแล้วก็จดลากแผนที่ให้ น่ารักจริง



warm up เมื่อวาน



บันทึกการเมืองวันนี้


เห็นแล้วร้านอาหารเช้า








แม่ค้าชื่อป้าแดง เป็นคนหนองคาย ส่งเสียงเว้าอีสานจ้อย ๆ แกบอกว่า เป็นพี่สาวนักร้องหมอลำ ที่ร้องเพลง "เอาผัวไปเผา ๆ ๆ มันกินแต่เหล้าบ่สนใจลูกเมีย...." คนลูกทุ่งคนรู้จัก


สั่งไก่ย่าง/ข้าวเหนียว มื้อเที่ยงด้วย

[khunhan]

ตำรวจท่านนี้ คนนาจะหลวย อุบลฯ ตะกี้เจอกันที่ร้านป้าแดงทีนึงแล้ว แกรีบกลับมาเฝ้าป้อมเพื่อจะคอยแนะนำเส้นทาง



สั่งลาแม่เมยอีกครั้งก่อนหันหลังกลับ




พี่ตำรวจที่ป้อม บอกอย่าแวะเข้าตรงบ้านแม่โพนะ ประเดี๋ยวจะหลง



เราต้องปั่นกลับเส้นทางเดิม 10 กม. เพื่อไปที่หลัก 71







ยังไม่ถึงไหนเลย

[khunhan]

....






เจอแล้ว บ้านแม่ขมุน้อย



แต่กิโล 72 ไม่เห็นจะใช่หลัก 71 อย่าง พันไมล์ เคยร่ายไว้จากกระทู้นี้ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=97243 เลย



เมื่อวานที่หลุดไปถึงแม่ต้าน ก็เพราะจ้องหาหลัก 71 นี่แหละ



ดูป้าย หามีความชัดเจนไม่



ถามไอ้หนุ่มคนนี้ดีกว่า



เค้ายืนยันว่าถูกต้องแล้ว แต่เค้าไม่รู้ว่า บ้านเลขที่ 71 เป็นบ้านใคร

"เอ้อน้อง ป้าหาหลัก 71 ไม่ใช้บ้านเลขที่ 71"


เจอแล้วป้ายทางไป "บ้านพะน๊อคี"

[khunhan]

เส้นทางเริ่มชัดเจนขึ้น ตอนใกล้เที่ยงนี่เอง




ได้ยินเสียงน้ำข้างทาง ขอลงไปดับร้อนก่อนนะ



ระหว่างนั้นได้ยินเสียงตะโกนเรียก "มาพัก กินข้าวก่อน"





เสียงมาจากไหนนะ






บ้านพะน๊อคี เขาพัฒนาแล้ว

[khunhan]

พ้นหมู่บ้านพะน้อคี มีเนินส่งแขก
















ออเดิร์ฟหวาน ๆ ส่งแขก

แต่ เราว่าแวะชมดอกไม้ข้างทางก่อนดีกว่านิ

[khunhan]

เราว่า ออร์เดิร์ฟเริ่มขมไปนิดนึง





ออกป่าปลายฝนต้นหนาว มักจะเห็นร่องรอยความชุ่มฉ่ำให้เห็นอยู่บ้าง



แม้จะปีนขึ้นไปจนถึงสันเขา ก็ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยนัก









มองย้อนกลับมา เมื่อเวลาผ่านไป ทบทวนตัวเองบ้าง เอาขยะออกไปจากใจซะบ้าง เพิ่มพื้นที่ว่าง ๆ ให้กับตัวเอง

ที่ผ่านมา ถ้าเผลอเหยียบตาปลาใครบ้าง ต้องขออภัย 10 หน

ขออภัย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คร้า

[khunhan]

ชอบจัง ปั่นบนสันเขา ซ้ายก็เหว ขวาก็เหว ปั่นไป ลมซัดตึง ๆ ถ้ามาฤดูหมอก คงสวยกว่านี้











บันทึกความทรงจำ



นั่งปล่อยอารมณ์อยู่นานสองนาน ส่งใจไปถึง สุดหล้าฟ้าเขียวพู้น




นั่งบนภู ดูเสือ (ในใจ) กัดกัน รอจนมันสงบลง เพลินดี

[khunhan]

ทำเท่ห์ก่อนเติมพลัง

เธอสวย!!





มื้อเที่ยงวันนี้





ไม่ลืมเซ่นไหว้เจ้าป่า เจ้าเขา เจ้าที่เจ้าทาง แม่พระธรณี




"ได้โปรดคุ้มครอง ให้ข้าพเจ้าเดินทางอย่างปลอดภัย"



สูดยาดม อีก 3 ปื๊ด.........




ตบท้ายด้วยกาแฟดำหิ้วขึ้นมาจากแม่ต้าน



มีแฮง

[khunhan]

เรายังไต่เขาลูกโน้นลงลูกนี้ได้อย่างสบายใจ ไปเรื่อย ๆ










บางช่วงบางตอนก็ดูเหมือนลาดลงยาว ๆ หากแต่ต้องใช้แรงปั่นกระดื๊บ ๆ ไป

[khunhan]

บ่าย 2 โมงแล้ว วิวนี้สวยดีนะ






เหมาะแก่การเอนหลังจริง ๆ



ไม่ได้เหนื่อยนะ แต่อยากเอนหลัง



นอนเล่นให้เย็นใจไปซะงั้นแหละ ไม่รู้จะรีบไปไหน