♥♥♥♥♥ สรุปการปั่นไปมอบความสุขให้กับนักเรียน ร.ร.ตชด. บนเส้นทางถนนลอยฟ้า สู่น้ำตกทีลอซู ♥♥♥♥♥

[น้าน้อง]

มาถึงที่พักที่เรือนธรรมชาติ น้องกับก๊วกก็ไม่รีรอที่จะคว้าจักรยานเพื่อออกปั่นไปยังจุดหมายที่เราจะไปมอบของขวัญให้เด็กๆ

เราสองคนปั่นกันช้าคะ ความเร็วขึ้นเขาเพียง 3/ชั่วโมง แล้วระยะทางจากที่พักไปยังจุดหมายตั้ง 30 กิโลเมตร

เพื่อความไม่ประมาท ออกเดินทางให้เร็วไม่งั้นคงไปไม่ทันแจกของขวัญให้เด็กๆ



ปั่นมาได้ 10 กว่ากิโล ขาแรงรุ่นใหญ่ก็ตามแซงพลังเต่าของเราสองคนที่ปั่นกันต้วมเตี้ยมๆ


ปั่นมาได้ 15 กิโลเมตร ก็โดนดักจี้กระเป๋า ด้วยความยินดีที่โดนปล้นสัมภาระ


ปั่นไปได้ 20 กิโลเมตร โดนพี่ๆ ต.ช.ด อุ้มขึ้นรถกะบะ ทั้งสองคนน้องและก๊วก พร้อมกับย้อนไปรับลุงโสที่กำลังงัดเนินอยู่

พี่ๆ ต.ช.ด บอกว่าเด็กๆมารอตั่งแต่เที่ยงแล้วครับ ตอนนี้ก็ห้าโมงเย็น สมควรแก่เวลา ป้าดาราวรรณเลยส่งราชรถมารับลุงโสและน้องก๊วก

[น้าน้อง]

หนูมารอนนานแล้วคะ


จะได้ของขวัญอะไรให้ชื่นใจหนอเด็กน้อย????


ของขวัญที่พี่ๆทุกท่านรวมกันมาแจกเด็กๆ ชื่นใจแทนนะคะเยอะดีจริงๆ

[น้าน้อง]

โรงเรียนของหนู




เก็บความประทับใจร่วมกันก่อนแจกของขวัญ


เปิดเพลงแจกตุ๊กตากันก่อน เพลงหยุดตุ๊กตาอยู่ที่คนนั้นได้ไปนะคะ


โฉมหน้าเด็กที่ได้รับตุ๊กตา


พี่เสือเที่ยงและหวานใจกับถุงของขวัญใบสวย


ช่วยๆกันแจกคะฟ้าเริ่มมืดแล้วเดี๋ยวเด็กๆจะได้กลับบ้านคะ






ได้อะไรกันบ้างหนอ

[น้าน้อง]

พี่ๆใจดี




รูปจากกล้องพี่ทนายแม็คคะ


หลังจากเด็กๆได้รับของขวัญเรียบร้อย


ผู้ใหญ่ใจดี พี่เสือทะเลและเพื่อนๆก็มอบเงินจำนวนหนึ่งให้ทางโรงเรียน

[โส(เสือดำ)]

ยินดี ดีใจ ยิ่้มแย้มแจ่มใส ทั้งผู้ให้ และผู้รับ..เป็นการมอบความสุขที่ถึงมือเด็กโดยตรงเลยครับ..

[น้าน้อง]

ยินดี ดีใจ ยิ่้มแย้มแจ่มใส ทั้งผู้ให้ และผู้รับ..เป็นการมอบความสุขที่ถึงมือเด็กโดยตรงเลยครับ..

ชื่นใจนะคะ ความสุขที่ได้รับทั้งสองฝ่ายทั้งผู้ให้และผู้รับ

[น้าน้อง]

เด็กๆร้องเพลงขอบคุณน้ำใจของพี่ๆ


ส่งตัวแทนมากล่าวขอบคุณ


ก่อนแยกย้ายกันกลับบ้าน


หลังรับประทานอาหารเย็น คืนนี้เรานอนเต้นท์สัมผัสอากาศเย็น หลังจากแบกติดท้ายจักรยานมาหลายวันได้ใช้งานเสียที

อากาศยามค่ำเย็นสบาย
ตื่นเช้ามาก็พบกับสายหมอกคะ


นาข้าวอุดมสมบูณ์ข้างโรงเรียน


เก็บรูปกับป้ายสักนิดนึงคะ ไม่ได้พิชิตกับเขาสักโค้งรอบนี้ อายจุงเบย


พี่เล็กสนุกสนานแบกกระเป๋าปั่นวนไปมาหลายรอบ


เก็บรูปยามเช้าเสร็จก็ร่วมทานอาหารเช้ากับพี่ๆ ก่อนจะล่ำลา

เพราะน้องเรียกรถสองแถวมารับกลับคะ ไม่ได้ปั่นพิชิตโค้งกับพี่ๆ








รถสองแถวมารับแล้วคะ พี่ๆช่วยกันมัดน้องยืนเป็นกำลังใจอยู่ด้านล่าง


ใช้แรงงานวัยรุ่นตอนปลายสุดๆคะ ขอบคุณอากงคะ อากงแข็งแรงมากๆ


พีป้อมอีกหนึ่งหนุ่มที่ไม่อยู่เฉย


น้องได้แต่มองตาปริบๆ

เผลอนึกขอบคุณหนุ่มๆทุกท่านที่ช่วยกันคิด ช่วยกันจัดวางจักรยาน สองรอบ ให้ลงตัว เหนื่อยนะนั่น

ให้หนุ่มๆเขาป่ายปีนผูกมัดจักรยาน น้องกับพี่เล็กก็ล่ำลาพี่โหน่ง เก็บรูปด้วยกันและสัญญาว่าจะปั่นด้วยกันในคราวหน้า

[เต่าอาร์ก้อน]

ยินดี ดีใจ ยิ่้มแย้มแจ่มใส ทั้งผู้ให้ และผู้รับ..เป็นการมอบความสุขที่ถึงมือเด็กโดยตรงเลยครับ..

ชื่นใจนะคะ ความสุขที่ได้รับทั้งสองฝ่ายทั้งผู้ให้และผู้รับ

ถั่วต้มแล้วครับ..น้าน้อง

[น้าน้อง]

ยินดี ดีใจ ยิ่้มแย้มแจ่มใส ทั้งผู้ให้ และผู้รับ..เป็นการมอบความสุขที่ถึงมือเด็กโดยตรงเลยครับ..

ชื่นใจนะคะ ความสุขที่ได้รับทั้งสองฝ่ายทั้งผู้ให้และผู้รับ

ถั่วต้มแล้วครับ..น้าน้อง

[น้าน้อง]

งัดเนินเผื่อก๊วกกับน้องให้สนุกนะคะทุกท่าน


งัดเนินให้สนุกนะคะอาสิงขร


พี่คนนี้ออกตัวก่อนเพื่อนเลย

[น้าน้อง]

ถ่ายรูปและอวยพรให้เดินทางปลอดภัย


แล้วก็ถึงเวลาเดินทาง


พอแซงพี่ๆที่งัดเนินกันมาไม่ไกล อาการเมาก็เริ่มมาทักทาย


หลายท่านก็คอแข็งคะไม่เมา

น้องสะกิดก๊วก "ตะเอง....พกถุงกู้ชีพมาป่าว"

ก๊วกบอกเอามา 3 ใบ

งั้นเบิกมาก่อน 1 เลย

แล้วน้องก็เปิดฉากอย่างเร้าใจ.....หันหน้าเข้ามุมรถด้านในสุดเพื่อ อ็อกๆ อยู่คนเดียว

อากงเห็นน้องเมาก็ตามมาติดๆ (ขอบคุณรูปจากกล้องพี่เล็ก)


ส่วนพี่ป้อมแค่ มึนๆ คออ่อนกันคะ


ส่วนสารรูปน้องก็ประมาณนี้คะเมาพับ คุยกับใครไม่รู้เรื่องแระ!!!!!

[น้าน้อง]

ที่จุดพักรถ


คนละมุม


พอทนไหว


ส่วนพี่ๆที่คอแข็งก็หาของรับประทานกันตามสะดวก


กว่าจะถึงที่หมาย ที่หน่วย ต.ช.ด


น้อง หงอยเลยคะ......มากี่ทีทางเขาที่นี่ก็ยังเล่นเอาน้องแทบแย่เหมือนเดิม

[น้าน้อง]

ถึงที่หมายพี่ๆตกลงกันว่าจะไปเที่ยวโกดังจักรยานกัน


โดยน้องขอไปจองตั๋วรถก่อน

แต่น้องกับก๊วกไปจองรถแล้ว ของ บ.ข.ส เขาปฏิเสธจักรยานน้อง

เลยต้องปั่นเข้าตัวอำเภอไปของอีกบริษัทนึง ได้รถของที่นี่


อุ่นใจกับเก๊ะใหญ่ ค่าระวางเต็มพิกัดอีกแระ!!! อารายยยยกานนนนนี่




หลังจากอุ่นใจได้รถกลับบ้านแล้ว ก็ไปหาพี่ๆเอาจักรยานใส่ท้ายรถอากงไปคะ

ไปเที่ยวโกดังจักรยานกัน


พี่ป้อมและเพื่อนหลังจากเดินชมไปหนึ่งรอบ ก็ขอตัวแยกขับรถกลับบ้านก่อน

โดยอากงและพี่ๆอีกกลุ่มนอนค้าง ต.ช.ด อีกหนึ่งคืน

เราไปทานข้าวเย็นร่วมกันหนึ่งมื้อ


ก่อนล่ำลากันและแยกย้าย ต่างอวยพรให้กันและกันเดินทางปลอดภัย

รถทัวร์ออกสามทุ่มครึ่งเราสองคนเลยไปเที่ยว ชม ชิม ชิว ต่อในตัวอำเภอคะ


ใกล้เวลารถออกก็เอารถไปแพ็คคะ


สุดท้ายก็รู้แล้วว่าเก๊ะใหญ่เขาไว้ส่งผ้าเข้าเมืองกรุง สภาพจักรยานโดนเบียดแบบนี้คะ


อยากลับบ้านแล้ว


ถึงกรุงเทพอย่างปลอดภัยไม่บุบสลายทั้งคนทั้งรถ


ปั่นจักรยานกลับบ้าน ถึงบ้านอย่างปลอดภัย


ขอบคุณผู้จัดที่จัดกิจกรรมดีๆให้ได้มีโอกาสแบ่งปันความสุขกับเด็กๆ แล ะพี่ๆทุกท่าน

ขอบคุณที่ทำให้ได้พบปะพี่ๆที่ไม่ได้พบกันนานมาก และพบปะรู้จักกับพี่ๆท่านอื่นๆคะ

ขอบคุณทุกเรื่องเล่าการเดินทางด้วยจักรยานของพี่ๆทุกท่านคะ

เรื่องเล่าของน้องจบแล้วคะหวังว่าโอกาสหน้าจะได้ร่วมปั่นด้วยกันอีกนะคะ

[โส(เสือดำ)]

สุดยอดเลย น้าน้อง..ครั้งต่อไป ปั่นทั้งไป และปั่นกลับด้วย แม่สอด-อุ้มผาง..และอุ้มผาง-แม่สอด..ค้างอุ้มเปี้ยมจุดเดียว..
ขึ้นรถกลับก็งี้แหละอ๊วกกันหมด ปั่นดีกว่า

[น้าน้อง]

สุดยอดเลย น้าน้อง..ครั้งต่อไป ปั่นทั้งไป และปั่นกลับด้วย แม่สอด-อุ้มผาง..และอุ้มผาง-แม่สอด..ค้างอุ้มเปี้ยมจุดเดียว..
ขึ้นรถกลับก็งี้แหละอ๊วกกันหมด ปั่นดีกว่า

ขอบคุณคะลุงโส พี่ๆทัวร์ริ่งรุ่นใหญ่เขาเก่งจริงๆคะปั่นกันทั้งไปและกลับ ปั่นไปปั่นกลับสำหรับหนูคงต้องขอเวลาเยอะๆคะ แหะ แหะ ^_^