สมัชชาทัวริ่งทางกวน “หนุ่มสาวหน้าใหม่ หัวใจทัวริ่ง” ปากช่อง – อ่างลำพระเพลิง (วังน้ำเขียว) 16-17 พ.ย.

[dragonary]

ในทริปนี้ ผมไปกับ ซ้อเหน่ง ยอดศรีภรรยา ผู้มีคติประจำใจว่า "ไม่มีทริปไม่จับจักรยาน"

ผมหล่ะ ค่อดเหนื่อยอกเหนื่อยใจ กลัวแกเป็นลมเป็นแล้ง

หนทางในรูป ก็บ่งบอกเป็นนัยว่า

มันไม่ใช่ ขรี้ๆ มีทั้งทาง ออฟโรด เส้นทางไล่เนิน

ไม่รู้ ซ้อเหน่งแกจะไหวหรือป่าว

อดหวั่นใจเล็กๆ มิได้ เจงๆ

[กิติ]

รูปสวยมากๆๆเลยครับ
อ. เสื่อ

[dragonary]

รูปสวยมากๆๆเลยครับ
อ. เสื่อ

มอร์นิ่งครับ

คุณเสือกิติ เสือร้าย Velotruam จากยุดยา

ยังนึกถึงเจ้า เวโลทรอมสีเหลืองคันงาม

มันช่างงาม ติดตาติดใจจริงๆ

[dragonary]

ประมาณ เก้านาฬิกา

เพ่อุ้ย ก็ได้นำขบวนออกจากร้าน บิ๊กมาวทิ่ม อย่างสง่างาม

เลี้ยวขวา เข้าถนนธนะรัชต์ เพื่อไปรวมตัวกันที่ ปั๊ม ปอตอทอ

จุดพักรวมตัว จุดแรกครับ



อากาศในเช้าวันนี้เย็นสบาย แดดไม่มี

เป็นปฐมลาง อันดี

ว่าทริปนี้ต้องเปี่ยมด้วยฟาร์มสุข เป็นแน่แท้

[dragonary]

ระหว่างทางช่วงนี้

มีเหตุการณ์ของเพื่อนร่วมทริป ที่สร้างความประทับใจเป็นอย่างมาก

เสียดายกระผม แกะกล้องออกมาถ่ายมิทัน



คุณนุ ยอดนักทัวร์ริ่ง ผู้ชอบปั่นไปไหนมาไหนคนเดียว
ในทริปนี้ สละตนมาในฐานะ "อาสาสมัคร" ให้น้องๆ

ปั่นนำหน้า มากับซ้อเหน่ง

พลันสายตาเห็น "น้องหมา" นอนตายแบบไม่นานกลางถนน

แกกับซ้อเหน่ง หยุดกึ้ก

มองสภาพอันอเนจอนาจ ของน้องหมา ตัวนั้น หากปล่อยทิ้งไว้ คงโดนรถที่ผ่านไปมา ทับซ้อนซ้ำซาก
เครื่องในคงได้ปลิ้นออกมา เละเทะ ให้สยดสยองเป็นแน่แท้

แกจึงเดินไปกลางถนน

ลากศพ "น้องหมา"
ไปริมถนน เข้าพง อีกฟากถนน



ขอปรบมือและชื่นชม ในความมีน้ำใจต่อเพื่อนสัตว์โลก ครับ

ในรูปนี้ คุณนุ คือท่านกลาง นั่งเท่ห์
คล้ายกำลัง แผ่เมตตา บังสุกุล ให้น้องหมา ตนนั้น


ขอบคุณภาพจาก พี่โทรนี่ ครับ

[Airskipper]

ระหว่างทางช่วงนี้

มีเหตุการณ์ของเพื่อนร่วมทริป ที่สร้างความประทับใจเป็นอย่างมาก

เสียดายกระผม แกะกล้องออกมาถ่ายมิทัน



คุณนุ ยอดนักทัวร์ริ่ง ผู้ชอบปั่นไปไหนมาไหนคนเดียว
ในทริปนี้ สละตนมาในฐานะ "อาสาสมัคร" ให้น้องๆ

ปั่นนำหน้า มากับซ้อเหน่ง

พลันสายตาเห็น "น้องหมา" นอนตายแบบไม่นานกลางถนน

แกกับซ้อเหน่ง หยุดกึ้ก

มองสภาพอันอเนจอนาจ ของน้องหมา ตัวนั้น หากปล่อยทิ้งไว้ คงโดนรถที่ผ่านไปมา ทับซ้อนซ้ำซาก
เครื่องในคงได้ปลิ้นออกมา เละเทะ ให้สยดสยองเป็นแน่แท้

แกจึงเดินไปกลางถนน

ลากศพ "น้องหมา"
ไปริมถนน เข้าพง อีกฟากถนน



ขอปรบมือและชื่นชม ในความมีน้ำใจต่อเพื่อนสัตว์โลก ครับ

ในรูปนี้ คุณนุ คือท่านกลาง นั่งเท่ห์
คล้ายกำลัง แผ่เมตตา บังสุกุล ให้น้องหมา ตนนั้น


ขอบคุณภาพจาก พี่โทรนี่ ครับ

กรวดน้ำกันไปหลายป๋องเลยทีเดียวเชียว

[dragonary]

สวัสดีครับ เฮียวุด วนเวียน

ไม่ต้องแซวชาวบ้านชาวช่องครับ

เตรียมจุดระเบิด รอไว้ได้ เพราะเวอร์ชั่น วุด วนเวียน มีเยอะเช่นกัลลลล


ขอบคุณภาพจาก พี่ โทรนั่น ครับ

[dragonary]

หลังจากดื่มน้ำดื่มท่า พักหายเหนื่อย ที่ ปั๊ม ปอตอทอ

เพ่อุ้ย ก็ได้ตัดช่องน้อย ขอกลับ กอทอมอ ด้วยมีภาระกิจที่บ้าน

พวกเรารวมตัวกันได้ ประมาณ ยี่สิบท่าน

มองไม่เห็น น้าเหมียว อ โกบ และ อาสาสมัคร อีกหลายท่าน



ก็เริ่มคิดในใจว่า ต้องมีการ วางยา กันแว้ว

แต่มิเป็นไร กิจกรรม Connecting Local People มันส่งสัญญาณ ติ๊ดๆๆ ขึ้นแล้ว

ลุยครับลุย

ออกจากปั๊ม เลี้ยวซ้าย ป้ายวัดจุฬาฯ ตามโพย ครับ

[pnuc]

กรวดน้ำกันไปหลายป๋องเลยทีเดียวเชียว

กรวดน้ำกันจนถึงตีสองเลยทีเดียว

ตอนเดินข้ามไปลากบอดี้น้องหมาตัวนั้น ใจผมยังหวั่นๆ ว่าจะมีการแลกที่กันหรือเปล่า เพราะรถราแต่ละคันทั่นก็ไม่ได้ชลอกันเล้ย รอดมาก็บุญแล้วครับ ฮ่าๆๆ

[dragonary]

เส้นทางตรงนี้ เรากำลังเดินทางไป "ขนงพระ"

คณะเดินทาง ก็ประคับประคอง เดินทางไป พร้อมๆกัน

หลายท่าน ก็ไม่เคยผ่านเส้นทางนี้ (รวมทั้งผมด้วย)

หลายท่าน ไม่เคยเดินทางท่องเที่ยวลักษณะนี้

บางท่าน นานๆขี่ที (ส่วนมากเป็นสตรี)

บางท่าน ขี่ประจำ ร่างกายแข็งแรง

และหนึ่งท่าน เป็นชาวโสกะปิง สิงคโปร์ คุณวินเซนต์ แวนโจ๊ะ (VINCENT TAN)


ผมในฐานะ หนุ่มสาวหน้าใหม่ มิได้เป็นอาสาดูแล
ก็มิได้หนักใจอะไร

เพราะแค่นี้ เป็นเรื่อง สิวๆ อยู่เมืองไทย จะกลัวอะไร

ฝรั่งมังค่า คนเมืองนอกเมืองนา เขายังมาเที่ยวเมืองไทย อย่างทะลุปรุโปร่ง

บทที่ หนึ่ง การติดต่อสอบถามคนในท้องถิ่น

กำลังจะเริ่มขึ้น ครับ

ในรูปคือคุณ วินเซนต์ แวนโจ๊ะ
ผู้ที่ โจ๊ะ งานนี้ ด้วย รถจักรยานล้อเล็กๆ บรอมตัน




ขอบคุณภาพจากพี่ โทนาฟ ครับ

[dragonary]

คุณพี่ วินเซนต์ แวนโจ๊ะ

แกมาจากเมืองลอดช่อง

ญาติโกแกที่เมืองไทยก็มีอยู่ครับ

ผมได้พูดคุยกับแก ด้วยภาษาจีน

แกบอกรักเมืองไทย "อั่ว ไอ้ ไท้ กว๋อ" มั่กๆ

ทริปนี้แกพาลูกน้องเพื่อนร่วมงานมาด้วย คือคุณพี่นัท

สาวใต้ ผู้แข็งแรง ปั่นดาฮอน ล้อเล็กๆเช่นกัน

[dragonary]

เส้นทางช่วงนี้ เรียกว่า ยังเป็นถนนจ๋วยๆ

บรรยากาศเย็นๆ ไม่มีแดด เป็นที่น่าอภิรมย์ รื่นเริงของทุกคน

พวกเราได้แวะพักตรงจุด ที่เป็นทางแยกไปหนองตะกู

ภาพช่วงนี้ ต้องขอยืมภาพจากคุณพี่ โทรนี่ มาเกือบหมด

เพราะผมเองมัวแต่คอยนวด ประคบประหงม ซ้อเหน่ง

ด้วยแกเริ่มเจ็บขา จากเอ็นร้อยหวายขึ้นมา

[dragonary]

หลังจากนี้ คณะเราเริ่มออกเดินทางไปต่อยัง "บ้านหนองตะกู"

ตลาดน้ำเขาใหญ่ ในลำดับถัดไป

ถนนหนทางช่วงนี้ เริ่มมีหลุมบ่อเล็กน้อย ถนนเริ่มเล็กๆลง

แต่ไม่มีรถใหญ่ วิ่งให้รำคาญใจ



ความฮึกเหิม ทำให้ กลุ่มต่างๆ เริ่มกระจายกัน

แล้วก็กลับมารวมกัน เมื่อยามไม่ทราบว่า จะไปไหนต่อ

สลับไปมา

[dragonary]

ขอยืมรูปปลากรอบ จาก คุณนุ

ผู้มีร่างปุถุชน แต่จิตใจสมณะ

ให้ผู้ชมได้เข้าใจ สภาพแวดล้อมในขณะโน้น ครับ

[dragonary]

ทริปนี้ที่เราเดินทางไปด้วยกัน

มีหลากหลายสาขาอาชีพครับ

แพทย์ ทนายความ อาจารย์มหาวิทยาลัย

วิศวกร ซีอีโอ บริษัทหญ่าย

หรือแม้กระทั่ง ผู้จัดการห้องน้ำอย่างกระผม



ทุกคนได้มารวมตัวกัน ผจญท่องเที่ยว

บางคนมิได้รู้จักกันมาก่อน
บางคน ก็พอเคยเห็นหน้าค่าตากันมาบ้าง

แต่สิ่งหนึ่งที่เราได้พบจากทริปนี้
คือการช่วยเหลือเอื้อเฟื้อกัน

เป็นอย่างไรเดี๋ยวมาขยายความกันครับ



ตอนนี้พวกเราเข้าสู่ สเตจที่สี่
วิ่งเข้าสู่ วังกะทะ

ตรงนี้แหละครับ ที่ถนนเริ่มฝุดๆ

มีฝนโปรยลงมา ให้ก้นแฉะกันเล็กน้อย

แถมวิ่งผ่ากลางไร่อ้อย

ลงเหว ไต่ระดับกันสุดมันส์ครับ

ขอบคุณภาพจาก คุณนุ และพี่ โทรโน่น ด้วยครับ