......ทัวริ่ง+ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน โดย พี่ประจันต์ศรี ..........ขี่จักรยานเที่ยวกัมพูชาอ่านตรงนี้ ครับ.......

[ประจันทร์ศรี]

อ่านจนจบกระทู้ สนุกสนานมีเรื่องราวหน้าติดตาม อยากเดินทางแบบนี้ด้วยเหมือนกัน
ขอบคุณสำหรับรูปภาพสวยๆ และเรื่องราวต่างๆ ที่เขียนมา
ธวัชชัย

สวัสดีครับท่าน TC-unity ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าคงจะได้พบเจอกันสักครั้งนะครับ ขอบคุณครับ

[TC-unity]

อ่านจนจบกระทู้ สนุกสนานมีเรื่องราวหน้าติดตาม อยากเดินทางแบบนี้ด้วยเหมือนกัน
ขอบคุณสำหรับรูปภาพสวยๆ และเรื่องราวต่างๆ ที่เขียนมา
ธวัชชัย

สวัสดีครับท่าน TC-unity ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าคงจะได้พบเจอกันสักครั้งนะครับ ขอบคุณครับ

เช่นกันครับผม

[ประจันทร์ศรี]

สวัสดี พี่น้องชาว เอ็ม.เจ.ที่เคารพรักและคิดถึงทุกท่านครับ

ทิ้งช่วง / ว่างเว้นไประยะหนึ่ง ที่ไม่ได้จิ้มแป้นคีบอร์ด ถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดในกระทู้
เพราะ.....อะไรหว่า....ทั้ง ๆ ที่เปิดเข้ามาติดตามแทบทุกวัน ....ใจคิดจะตอบกระทู้/แสดงความคิดเห็นในหลายกระทู้....แต่ก็ไม่ได้ทำ...ประมาณว่ามีอารมณ์ไม่พอครับ

อารมณ์ร่วมนี่ก็สำคัญนะครับ ถ้าทำอะไรแล้วมีอารมณ์ร่วม ตอนทำก็สนุก เพลิดเพลิน ผลงานก็ออกมาดีมีประสิทธิภาพ
จึงได้แต่เปิดเข้ามาอ่าน/ติดตามเรื่องราวต่าง ๆ ในบอร์ด ThaiMTB โดยเฉพาะบอร์ดของ เอ็ม.เจ. เปิดเข้ามาติดตามเรื่องราวต่าง ๆ เป็นลำดับแรกเลย

ช่วงนี้ก็เพลิดเพลินกับทริปของ รักรถรักธรรมปั่นไปชมบ้องไฟพญานาคที่อิสาน ชื่นชมกับดาวรุ่งมาแรง คุณนายอ๋อย คงเป็นแรงบันดาลใจแก่หลาย ๆ ท่าน
ยินดีกับหลาย ๆ ท่าน ที่ได้รับรถคันใหม่ รถปี 2013 มีการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพสูงสุด สี/ลายโลโก้ แจ่ม ๆ ทั้งนั้นเลย
เพลิดเพลินกับท่านประธานเมธา/ครอบครัว ที่ได้มีโอกาสมาท่องราตรีที่ราชดำเนิน คงสนุกและถูกใจถึงได้มาทุกวันและอยู่จนดึกดื่น
ท่านที่รอรถอยู่ (ผมด้วย) ใจเย็น ๆ นะครับ ขอให้ท่านประธานได้ทำหน้าที่ที่อยากทำให้เรียบร้อยก่อน

ในห้วงที่ผ่านมา ก็ต้องขอขอบพระคุณชาวเอ็ม.เจ.ทางภาคเหนือ ที่ได้นำเสนอเรื่องราว/ข้อคิดต่าง ๆ ล้วนแต่มีประโยชน์และสาระดี ๆ ทั้งสิ้น
ส่วนชาวเอ็ม.เจ.ภาคอื่น ๆ ก็มีเข้ามาแจมบ้าง /ทักทายกันบ้าง / สั่งรถบ้าง / รายงานการทดสอบรถบ้าง / ทำให้บอร์ด เอ็ม.เจ.ไม่เคยเหงาเลย
ส่วนบางท่านก็ดูห่างหายไป...ช่วยฉายไฟ...ยกมือ...แสดงตัวบ้างเน้อ.....ระลึกและคิดถึงครับ

ชีวิตกับจักรยาน....ตัวผมเองและครอบครัว...ก็ยังชื่นชอบการขี่/ปั่นจักรยานเหมือนเดิม...คือว่า...จะต้องหาเวลาออกปั่นจักรยานเป็นอาจิณครับ
ใกล้บ้าง..ไกลบ้าง...ตามแต่ปัจจัยของเวลาและภาระหน้าที่ในแต่ละวัน ...ตอนนี้ขี่แบบแข่งขันอย่างเดียว...ประมาณว่าซ้อมมาปั่นงานบุญที่ทัพทันครับ
สมาชิกเอ็ม.เจ.ท่านใดที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับจักรยานหรืออื่น ๆ เช่น ออกทริป ก็นำมาเล่าเสนอให้ฟังบ้างก็จักเป็นพระคุณยิ่งครับ

วันนี้...มีอารมณ์ร่วมกับจักรยาน....ขอโอกาสเพื่อนสมาชิกเล่าชีวิตกับจักรยานตามอารมณ์นะครับ คือว่าผมเริ่มผูกพันธ์กับจักรยานตอนอายุ 50++ แล้ว เมื่อไม่นานนี่เอง
ประสบการณ์โดยรวมยังเป็นขาอ่อนอยู่จริง ๆ ครับ.....แต่ชื่นชอบการปั่นไปไกล ๆ ....มีอยู่วันหนึ่งความคิดของตัวเองมันโผล่ขึ้นมาถามตัวเองว่า....ทำไมชอบขี่จักรยานท่องเที่ยวไกล ๆ
ด้วยนิสัยส่วนตัว...ไม่ค่อยอยากอยู่กับอดีต/อนาคตนาน ๆ ...จึงตอบตัวเองว่า...รู้อยู่....คืออธิบายไม่ออกครับ

จากคำถามที่ตัวเองถามตัวเอง ....แล้วก็ตอบตัวเองแบบคนอื่นไม่รู้เรื่องด้วยเลย....พอดีว่า วันนี้คุณลูกสาวเขาได้แชร์..บทความหนึ่งมาให้อ่าน...
ผมอ่านแล้ว...มันช่วยอธิบายคำถามของผมวันก่อนได้ดีมากเลย...ผมขอโอกาสนี้นำเสนอแก่สมาชิก เอ็ม.เจ. และ

ขออนุญาต ท่านเจษฎา เจ้าของบทความ..ด้วยความนับถือ ครับ

บทความมีดังนี้ครับ

4 เหตุผลที่คุณควรออกท่องโลกตั้งแต่อายุยังน้อย

ประสบการณ์ชีวิตจากการท่องเที่ยวเพื่อชื่นชมสิ่งที่โลกมอบให้หาซื้อไม่ได้ แต่คุณต้องใช้เวลาแลกมาด้วยตัวเอง

แม้ผมจะเกิดในจังหวัดเล็กๆ “หนองคาย” แต่ผมเป็นคนชอบท่องเที่ยวด้วยตัวเองมาก และโชคดีที่ตัดสินใจออกท่องเที่ยวตั้งแต่เด็กทั้งกับครอบครัวและเพื่อนๆ ตั้งหน้าตั้งตาวางแผนทุกปิดเทอมว่าอยากไปที่ไหนตามงบประมาณจากเงินเก็บที่มีอย่างจำกัด ซึ่งหากคุณวางแผนเป็นอย่างดีจะพบว่าค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวไม่แพงอย่างที่คุณคิดทั้งทะเลอย่างเกาะหลีเป๊ะ เกาะอ่างทอง และภูเขาอย่างภูกระดึง ผาตั้ง เขาสามร้อยยอด พอโตขึ้นทำงานมีรายได้เองก็ทำให้สามารถวางแผนท่องเที่ยวทุกปีได้ใกลและนานยิ่งขึ้น เริ่มจากเอเชีย อเมริกา และยุโรป

จากประสบการณ์ที่ผมได้รับมาผมอยากให้เพื่อนๆ ทุกคนไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่และมีงบประมาณแค่ไหนเริ่มวางแผนท่องเที่ยวตั้งแต่วันนี้ ออกจากที่ที่คุณค้นเคยเพื่อไปสัมผัสสิ่งต่างๆ ที่โลกสร้างไว้ให้กับเราทุกคนว่ามันเหมือนหรือต่างจากหนังสือที่เคยอ่านหรือรายการทีวีที่เคยดูอย่างไร ไม่มีใครรู้ว่าจะมีอายุยืนยาวแค่ไหน ดังนั้นคุณควรมีความสุขกับการหาประสบการณ์ไหม่ของชีวิตจากสิ่งที่โลกสร้างให้คุณตั้งแต่ตอนนี้

4 เหตุผลที่คุณควรออกท่องโลกตั้งแต่อายุยังน้อย

1. ช่วยเปลี่ยนวิธีที่คุณมองโลกและสิ่งต่างๆรอบตัว

แม้จะมีดวงอาทิตย์เพียงดวงเดียวและคุณมองเห็นพระอาทิตย์ขึ้นทุกเช้าจนไม่มีความรู้สึกอะไรที่พิเศษ แต่หากคุณได้มีโอกาสชมพระอาทิย์ขึ้นในหน้าหนาวที่ภูชีฟ้าจังหวัดเชียงราย หรือผานกแอ่นบนยอดภูกระดึงในจังหวัดเลย คุณจะสามารถสัมผัสได้ถึงความสวยงามที่โลกมอบให้จนคุณแทบอยากจะหยุดเวลาเอาไว้ เวลาผ่านมากว่าสิบปีแล้วผมยังหลับตาลงแล้วมองเห็นภาพความประทับใจเหล่านั้นได้เลย ทำให้ทุกวันนี้หากผมมีโอกาสออกจากบ้านตอนพระอาทิตย์ขึ้นผมจะเงยหน้าเพื่อชื่นชมมันทุกครั้ง แม้ความสวยงามของมันอาจต่างออกไปแต่มันก็เป็นความสุขอยางมากแบบง่ายๆ ที่คุณสามารถหาได้ทุกวันของชีวิตโดยไม่ต้องลงทุนอะไรเลย ผมเชื่อว่าหากตัวเองไม่ได้ท่องเที่ยวผมคงไม่เห็นคุณค่าของสิ่งต่างๆ ที่โลกมอบให้และคงยังมองข้ามความสุขมากมายที่อยู่รอบตัวอย่างน่าเสียดาย

2. ช่วยให้คุณถ่อมตัวและไม่ยึดติดความสำเร็จของตัวเอง

เมื่อเติบโตขึ้นและเรียนรู้ชีวิตมากขึ้นผมกลับพบว่าจริงๆ แล้วยังรู้จักชีวิตน้อยมาก การท่องเที่ยวจะทำให้คุณพบความจริงเช่นเดียวกัน ทุกวันนี้หลายคนอาจรู้สึกภูมิใจกับความสำเร็จจากความสามารถที่มีในสิ่งที่คุณทำจนอาจเผลอหลงตัวเองซึ่งผมเองก็เคยเป็นเข่นนั้น แต่เมื่อคุณท่องเที่ยวมากขึ้นจะช่วยเปิดกะลาที่คลอบตัวคุณอยู่เพื่อพบความจริงว่าโลกนั้นกว้างใหญ่และยิ่งใหญ่มากกว่าพื้นที่ที่คุณคุ้นเคยมากนัก เป็นเครื่องมือชั้นยอดช่วยให้คุณถ่อมตัวไม่ยึดติดกับความสำเร็จและความยิ่งใหญ่ของตัวเอง

3. ช่วยให้คุณกล้าเสี่ยงกับโอกาสใหม่ๆ

ในการเดินทางท่องเที่ยวไปยังที่ที่คุณไม่เคยไปด้วยตัวเอง ไม่ว่าคุณจะวางแผนดีและละเอียดแค่ไหนคุณจะพบความท้ายทายมากมายนอกแผนที่คุณวางไว้ เช่น รถโดยสารหรือรถไฟดีเล หาที่พักไม่เจอ หลงทาง หรือแม้กระทั่งทำพาสปอร์ตหายในประเทศที่คุณไม่สามารถพูดภาษาท้องถิ่นได้ เป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยมของคุณดึงเอาความสามารถทั้งหมดที่คุณมีและสิ่งที่คุณเคยเรียนรู้มาใช้แก้ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น บ่อยครั้งปัญหาที่เกิดขึ้นทำให้คุณได้เที่ยวยังสถานที่นอกแผนและทริปของคุณมีรสชาติเพิ่มขึ้นอย่างมาก เป็นประสบการณ์อันยอดเยี่ยมที่ช่วยให้คุณพัฒนาตัวเองเพิ่มขึ้น คุ้นเคยกับการแก้ปัญหาและการตัดสินใจในเรื่องใหม่ๆ

4. ช่วยให้คุณเข้าใจคนอื่นเพิ่มขึ้น

การเดินทางท่องเที่ยวด้วยตัวเองช่วยให้คุณมีโอกาสพูดคุยทำความรู้จักกับคนอื่นเพิ่มขึ้นทั้งคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวอื่น จากผู้โดยสารที่นั่งข้างๆ คนที่พักที่เดียวกัน ร้านอาหารเดียวกันหรือไปเที่ยวยังสถานที่เดียวกัน ทำให้คุณเข้าใจความหลากหลายของความคิดและความเชื่อของคนในพื้นที่ที่แตกต่างกันมากขึ้น บ่อยครั้งที่ผมพบว่าเป็นความคิดที่ดีที่ผมสามารถใช้ทดลองในพัฒนาตัวเองได้เช่นกัน

มาเริ่มวางแผนท่องเที่ยว หาเงินและเก็บเงินกันตั้งแต่วันนี้กันดีกว่าครับ แล้วคุณจะพบว่าชีวิตคุณมีอะไรมากกว่าการตื่นนอนขึ้นมาแล้วทำเรื่องเดิมๆ

--------------มีเพียงเท่านี้ครับ----------------


ก่อนจากในการพบกันคราวนี้ ผมขอนำเสนอ การขี่จักรยานแบบแข่งขันไปทำงานที่ จังหวัดไพลิน กัมพูชา ซึ่งเป็นทริปเล็ก ๆ แต่มีความสุขใจยิ่ง ชมภาพครับ

มารอที่หน้าด่านพรมแดน ไทย - กัมพูชา ณ จุดผ่านแดนถาวรบ้านผักกาด อ.โป่งน้ำร้อน จ.จันทบุรี ครับ ด่านเปิด 0700 น. ครับ





ข้ามแดนมาก็ดันเนินทันทีประมาณ 3- 400 เมตรครับ ....ไปต่างประเทศแบบมีเส้นสาย (ไม่ได้ใช้หนังสือเดินทางครับ) เอามวลชนเป็นใบเบิกทาง และขอให้ถ่ายรูปให้ด้วยครับ



แล้วก็ปั่นไปตามถนนลาดยาง ขึ้นเนิน ลงเนิน สลับกันตลอดทาง
วันนี้เอาแบบแข่งขันไป.....ตอนขึ้นเนินจานหน้าใบกลาง (มี 3 ใบ) จานหลังปรับเปลี่่ยนไปตามความชันของเนิน จับความรู้สึกตรงที่ออกแรงกดลูกบันไดเท่ากับปั่นทางเรียบครับ
ตอนลงเนิน....ลองปั่นส่งลงเนินไมล์ขึ้น 50+ ครับ บางเนินก็ปล่อยให้ไหลลงตามแรงดน้มถ่วงโลก.......
รถแบบนี้มีอาการลอยตัวตั้งแต่ความเร็ว 20 กว่า ๆ ปั่นเบ้าเบา พุ่งแบบหน่วง ๆ ไหลแบบลิด ๆ ๆ ๆ กระดอนหน่อย ๆ (ไม่ย้วยเลย) นิ่ง ลองเบรคแรง ๆ รถหยุดเหมือนมีสปริงดึงให้หยุด
ตอนไหลลงเนินความเร็ว 30 ++ ลองส่ายแฮนด์ซ้ายขวาเร็ว ๆ รถเกิดอาการดิ้นน่ากลัวมาก "เกือบกลิ้งครับ" หน้าไวมาก ๆ ถ้าไม่ตั้งใจทดสอบ หรือไม่ระวังตัว มีหวังต้องหกคะเมน
ไม่รู้จะได้กี่แผล นึกถึงเหตุการณ์ยังเสียวอยู่เลยครับ....

ชมภาพต่อครับ




การเดินทาง ปั่นไป จอดถ่ายรูปไป แบบใจเย็นครับ




ไหลลงเนิน ถ่ายภาพย้อนแสงตะวัน ...ก็เลยเป็นแบบนี้ครับ



มาถึง แยกม้าทอง มีอนุสาวรีย์ สมเด็จกร นักรบโบราณสมัย พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 โน้นครับ เข้าเมืองตาหลิ่ว มวลชน...ปลอดภัยครับ







แวะทำความคุ้นเคยกับคนในพื้นที่ตามทางแล้ว ก็ไปต่อครับ มุ่งหน้าเมืองไพลิน กัมพุูชา ครับ



ใต้สะพานมีน้ำไหลจากเทืองเขาเขียว ไปบรรจบที่โตนเลสาบ ใจกลางประเทศกัมพูชาครับ




หัวสะพาน มีรูปปั้นหินแกะสลัก เห็นสวยดีเลยนำมาฝากสมาชิกดูเล่น ๆ ครับ




คนจักรยาน ผมว่าไปทางไหนก็มีแต่มิตรภาพ เช่น หนูน้อยสองคน แววตา อาการ มีแต่มิตรภาพครับ



กัมพูชา นับถือศาสนาพุทธเหมือนบ้านเรา ศาสนสถาน ขนบ ธรรมเนียม ประเพณี เหมือนกันเลย แต่เท่าที่สังเกต ชาวกัมพูชาเคร่งครัดในการแต่งกายไปทำบุญ
ในวันสำคัญต่าง ๆ มาก ชายจะแต่งกายสุภาพส่วนมากสวมเสื้อขาว แม่หญิง ต้องผ้าถุงอย่างเดียว เสื้อขาว ผ้าสะไบห่มเฉียงต้องมีทุกคนครับ ซ้ำ ต้องทุกคนครับ



จากวัดนี้ไปก็เข้าเขตเมืองไปพลินแล้วครับ






โรงแรม 5 ดาวในตัวเมืองไพลิน เมื่อครั้งอดีตครับ



เข้าถึงตัวเมืองแล้วครับ....มวลชนเหมือนเดิมครับ




สภาพทั่วไปในตัวเมืองไพลินยามเช้าวันนั้นครับ ต.ค.56




สัญญลักษณ์ กรุงไพลิน จังหวัดไพลิน หน้าศาลากลางจังหวัดไพลิน ครับ





วิมารเอกราช ตั้งอยู่ใจกลางเมืองไพลิน (แขมร์ออกเสียงว่า เอกกะเรียด) จำลองมาจาก ราชธานีพนมเปญ ครับ



แล้วผมก็ขึ้นไปยืนอยู่ที่ฐานชั้นบนของอนุสาวรีย์ ถ่ายภาพรอบ ๆ มาให้ชมครับ









ต่อจากนี้ จะไปทดสอบขี่รถแบบแข่งขันขึ้นเขา...นี่คืออีก 1 ความประสงค์ที่มาไพลินวันนี้ครับ .....เขาที่มองเห็นข้างหน้าไกล ๆ เรียก พนมหยาด ครับ
ถนนจากอนุสาวรีย์วิมานเอกราช ลาดลงจนไปถึง ทางขึ้นเขาหยาด 800+เมตร



ณ ที่ตีนเขา ทางขึ้นเขาพนมหยาด ทางขวามือเป็นประตูวัดประจำจังหวัดไพลิน ชื่อวัดกงกางครับ




ที่ตีนเขาทางขึ้น....มองไกล ๆ เหมือนไม่ชัน ณ วินาทีนั้น สายตาเหลือบไปดูรูปปั้นข้างกำแพงหน้าวัดกงกางทางขวามือ รดก็ไหลเอื่อย ๆ เริ่มขึ้นเขา
สัญชาตญาณสั่งแบบกระทันหันให้เปลี่ยนอัตราทดเกียร์ ด้วยเวลาที่มีอย่างจำกัดจริง ๆ ความเร็วของรถก็เกือบเป็น 0 สติจึงมีแค่ประครองรถไม่ให้ล้ม

ณ วินาทีนั้น จิตสั่งให้เลี้ยวกลับลงไปก่อน .. คิดได้ปั้บ..หักแฮนด์รถเลี้ยวกลับทันที.....ผ่านพ้นวินาทีวิกฤตที่จะต้องเอาเท้าลงเหยียบพื้น...ซึ่งผมไม่ต้องการเลย..
มันมีความรู้สึกว่าแพ้หรือไม่ทำไม่ได้ประมาณนั้น ....แต่พอมานึกย้อนหลัง..การทำอย่างนั้นมันไม่เห็นจะเสียหน้า เสียศักดิ์ศรีอแต่อย่างใด....
โอ้ย...ใจหนอใจ...มันช่างลึกลับสลับซับซ้อนเกินหยั่งถึงจริง ๆ (คิดคนเดียว)

พอปล่อยรถไหลลงไปพร้อมกับตั้งหลักใหม่ ....เอาละทีนี้..มีวิชาอะไร...มีเทคนิคเท่าไหร่...จะงัดออกมาใช้ให้ครบกระบวนท่า....ตั้งใจว่าจะให้ถึงยอดเขาโดยเท้าไม่เหยียบพื้นครับ

เลี้ยวรถกลับ...ตั้งท่าอย่างมั่นใจ ....ไหลรถมาใกล้ ๆ ตีนเขา ก่อนเริ่มขึ้นเขา จัดการกับรถครับ...จานหน้าใบเล็กสุด....จานหลังใบ 8 (มี9ใบ)
นึกถึงศาสตร์ 4 บันทัด

ยิ่งสูงยิ่งเบาครับ หมายถึง ยิ่งสูงยิ่งกดบันไดเบาครับ.
แรงกดบันได ก่อนขึ้นเขา / ขึ้นเขา และบนทางราบต้องเท่ากันตลอด
เมื่อมันหนักต้องใช้แรงมากขึ้นก็ต้องลดรอบลง / ถ้าลดรอบจนความรู้สึก ว่า
เราต้องเปลี่ยนอัตราทดเกียร์เราก็ต้องเปลี่ยนครับ แต่แรงที่กดบันไดต้องเท่าเดิม

ครับ ทำตามนี้ครับ ......ไม่พูดจากับใคร....ทำใจนิ่ง ๆ ......ใช้เวลาไม่นาน...ก็มายืนเท่ห์อยู่บนยอดเขาครับ



สภาพเส้นทาง จากตีนเขา ถึง ยอดเขา ขาขึ้นก้มหน้าก้มตาปั่นอย่างเดียว
ขาลงเลยจอดรถถ่ายภาพเป็นระยะมาให้ชมครับ......ชมภาพครับ

ตั้นแต่ตีนเขาครับ













สมประสงค์ ...ถึงยอดเขา...เท้าไม่แตะพื้น....ก็ภูมิใจครับ....นักจักรยานขาอ่อนปั่นแบบแข่งขันขึ้นเขาได้....พี่ ๆ โปร ๆ ...ขำก็..อมยิ้มก็พอครับ..ถ้าปล่อยก๊ากเลย ผมอายครับ

ขึ้นมาถึงยอดเขา ก็ยัง...มวลชนครับ





มองจากยอดเขาลงมาพื้นราบครับ




ภูมิใจกับตัวเองแล้ว...ก็ไปกราบพระประธานในโบสถ์บนเขา เดินดูรอบ ๆ บริเวณ ตามภาพถ่่ายครับ




















อนุสรณ์สงคราม.....ป้อมปืนที่ผ่านการใช้งานมาจริงสมัยสงคราภายในกัมพูชา ครับ




เนินนี้ตอนดันขึ้น อร่อยครับ



แล้วก็ตั้งท่าไหลลงเขาครับ




ลงมาถึงตีนเขาครับ



นี่แหละครับ ....ที่เรียกความสนใจจนทำให้ผมเปลี่ยนเกียร์ไม่ทันครับ



แวะมาสักการะ ย่าหยาด หินแกาะสลัก ตามคำบอกเล่า ท่านคือคนกลุ่มแรกที่เข้่ามาอยู่ที่เมืองไพลินในปัจจุบันครับ




แม่ค้าตัวน้อย....ขายของที่ระลึก..ที่ศาลาย่าหยาดครับ



แล้วก็แวะมาเยี่ยมเพื่อนมนุษย์ต่างศาสนา ที่นี่ครับ




พ่อหนูน้อยคนนี้ พอจอดรถพิงไว้....ปรี่เข้ามาจับรถเลย....คงจะชอบครับ



นี่เลย....กินข้าวกลางวันด้วยกัน....เสร็จแล้วก็ขอลา ..โอากาสหน้าจะมาใหม่ครับ



แวะเข้าในตัวตลาด ใจกลางเมืองไพลิน .....ขอยืมถ้วยรางวัลฟุตบอลของ น้อง ๆ มวลชน มาเป็นองค์ประกอบภาพ...ให้มันดูดี...ก็มวลชนอีกนั่นแหละครับ




แล้วก็ปล่อยทุกเรื่องราวในวันนี้เป็นอดีตครับ









เตรียมตัวข้ามพรมแดนกลับประเทศไทย



ข้ามมาถึงฝั่งไทย เหลียวหลังกลับไปดู......วันนี้ขอลาก่อน....ประเทศกัมพูชา...วันหน้าจะมาเยือนอีก



จบทริปเล็ก ๆ ของคนจักรยานแบบบ้าน ๆ ที่วันนี้ คิดและทำได้เพียงเล็ก ๆ ครับ

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน

สวัสดีครับ

[จักรกฤษ สุคนธ์ขจร]

ชอบครับ เหมือนเข้าไปอยู่ในเหตุการด้วยเลยครับ

[จำรัส ละหานทราย]

ติดตามครับ

[T_lek]

บรรยายได้ละเอียดเหมือนเดินทางไปด้วยเลยครับพี่..

พอดีเข้ามาอ่านกระทู้เลยนึกขึ้นได้..เรื่องงานทัพทัน..

วันที่ 21 ผมจะปั่นจาก กทม. ไปลพบุรี ค้างบ้านเพื่อน เช้าวันที่ 22 มีประชุม ที่ค่ายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

บ่ายว่าจะปั่นไปอุทัยธานี..พี่สนใจจะไปด้วยหรือเปล่าครับ..

23 ก็ปั่นชมเมืองอุทัย ไปปั่นขึ้นวัดสังกัสรัตนคีรี ..ตอนเย็นก็ปั่นไปสมทบกับ MJ ที่ ทัพทัน

[ประจันทร์ศรี]

ชอบครับ เหมือนเข้าไปอยู่ในเหตุการด้วยเลยครับ

สวัสดีครับ ท่านจักรกฤษ สุคนธ์ขจร ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมครับ

ติดตามครับ

บรรยายได้ละเอียดเหมือนเดินทางไปด้วยเลยครับพี่..

พอดีเข้ามาอ่านกระทู้เลยนึกขึ้นได้..เรื่องงานทัพทัน..

วันที่ 21 ผมจะปั่นจาก กทม. ไปลพบุรี ค้างบ้านเพื่อน เช้าวันที่ 22 มีประชุม ที่ค่ายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

บ่ายว่าจะปั่นไปอุทัยธานี..พี่สนใจจะไปด้วยหรือเปล่าครับ..

23 ก็ปั่นชมเมืองอุทัย ไปปั่นขึ้นวัดสังกัสรัตนคีรี ..ตอนเย็นก็ปั่นไปสมทบกับ MJ ที่ ทัพทัน

สวัสดีครับ ท่าน T_lek ผมขอรับข้อเสนอของท่านไว้พิจารณานิดนึง คือว่า งานบุญที่ทัพทัน คุณแม่บ้านผมจะไปปั่นด้วย
ตอนนี้ผมอยู่ชายแดน อ.โป่งน้ำร้อน จันทบุรี จะมาลพบุรีวันที่ 22 พ.ย.56 ถึงตอนบ่าย ๆ ถ้าท่านเสร็จธุรแล้วมาเจอกันก่อนดีไหมครับ
แล้วค่อยมาคุยกันว่าจะไปทัพทันอย่างไร ขอบคุณมากครับ

[จำรัส ละหานทราย]

ยินดีครับพี่ประจันศรี ผมจะไปปั่นกับกลุ่มเกษียนชวนปั่นปี 4 ผมเริ่ม 18 ธ.ค. ถึง มี.ค.57 ครับ ถ้าพอมีเวลาอยากชวนมาร่วมแจม สักวันสองวันครับ ช่วงแรกภาคตะวันออก วันที่ 28 พ.ย.56 พักด่านถาวรบ้านแหลมครับ
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=767764

[ประจันทร์ศรี]

ยินดีครับพี่ประจันศรี ผมจะไปปั่นกับกลุ่มเกษียนชวนปั่นปี 4 ผมเริ่ม 18 ธ.ค. ถึง มี.ค.57 ครับ ถ้าพอมีเวลาอยากชวนมาร่วมแจม สักวันสองวันครับ ช่วงแรกภาคตะวันออก วันที่ 28 พ.ย.56 พักด่านถาวรบ้านแหลมครับ
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=767764

สวัสดีครับ ท่านจำรัส ละหานทราย ทริปกลุ่มเกษียนชวนปั่น เป็นทริปสุดปราถนาครับ ที่ยังเข้าร่วมใน พ.ศ.นี้ไม่ได้ เพราะติดภาระเรื่องการงานครับ
ยิ่งปีนี้เพิ่มระยะทางเป็นปั่นรอบประเทศด้วย เร่งความอยากขึ้นบานตะเกียงเลยครับ ขอภาวนาให้ทริปนี้คงอยู่ต่อไปนาน ๆ นะครับ

วันที่ 28 พ.ย.56 กลุ่มเกษียณชวนปั่น จะมาพักที่ด่านถาวรบ้านแหลม ห่างจากที่พักผม 10+ โลครับ แต่ห้วงนี้ผมมีกิจ 23 -24 งานบุญที่ทัพทัน 25 - 29 งาน-ประชุม-งาน ที่เมืองละโว้ครับ
30 กลับชายแดน เสียดายม๊าก ๆ ที่กลุ่มเกษียณแวะเวียนมาใกล้ ๆ ให้คารวะ แต่ตัวเองไม่มีโอกาส นี่ละสัจธรรม อยากอย่างไรก็ไม่ได้ ....ถ้ายังไม่ถึงเวลา

ผมกะว่าอีกสัก 2 ปี น่าจะเกษียณตัวเองจากการงาน หลังจากนั้น ผมจะนอบน้อมขอคุณแม่บ้านเข้าร่วมทริปให้ได้สัก 1 ครั้งเป็นอย่างน้อย เพื่อเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลเลยครับ สำหรับปีนี้ผมดูตารางแล้ว ถ้าแจมได้คงเป็นวันที่ 30 พ.ย. - 2 ธ.ค.56 วันที่ 3 ธ.ค.56 ต้องหันหัวกลับให้ถึงโป่งน้ำร้อนภายในวันที่ 5 ส่วน 6 - 8 ธ.ค.56 อยู่ในกัมพูชาครับ

[จำรัส ละหานทราย]

ปีหน้าคงได้เจอกันครับ

[T_lek]

สวัสดีครับพี่ วันที่ 22 ผมประชุมเสร็จเที่ยง..

คงจะขอปั่นล่วงหน้าไปก่อนครับ เส้นทางที่วาดไว้ผ่านสิงห์บุรี อินทร์บุรี สรรพยา ชัยนาท

ระยะเวลาเดินทาง อาจจะปั่นไปได้แค่ชัยนาท ก็คงพักนอนที่ชัยนาทครับ..วันที่ 23 จึงไปต่อครับ..

https://maps.google.co.th/maps?saddr=%E ... 12,13&z=11

[ประจันทร์ศรี]

สวัสดีครับ ท่าน kaotang ยินดีที่ได้รู้จัก...ขอบคุณที่บอกว่าชอบจริง ๆ หวังว่าคงมีโอกาสได้พบเจอกันนะครับ

[TC-unity]

ถ้ามีเวลา อยากให้พาไปปั่นกัมพูชาแบบพี่บ้างจังเลย
ช่วงสิ้นปีเพื่อชวนไปเหมือนกันเห็นว่าจะไปปั่นดูปราสาทนครวัต ประมาณนี้ครับ

[ประจันทร์ศรี]

ถ้ามีเวลา อยากให้พาไปปั่นกัมพูชาแบบพี่บ้างจังเลย
ช่วงสิ้นปีเพื่อชวนไปเหมือนกันเห็นว่าจะไปปั่นดูปราสาทนครวัต ประมาณนี้ครับ

สวัสดีครับท่่าน TC-unity
ด้วยความยินดีครับ ถ้าได้ไปด้วยกันจริง ผมจะขอเป็นคนบอกทาง แล้วให้ท่านกะคุณภรรยาเป็นหัวลากนะครับ ...เห็นทริปไปตามฝันที่น่านแล้วอุ่นใจ...ลองกำหนดวันเดินทางคร่าว ๆ ดูก่อนนะครับ
ถ้าว่างตรงกันคงได้ไปเที่ยวกัมพูชาด้วยกันครับ